Welkom op FanFic.nl

De Nederlandse website waar je fanfiction kunt lezen én schrijven.

Nu on-line: (0)

Home » Overige » Drugs VS Love » Hoofdstuk 12: Parents...

Drugs VS Love

14 april 2010 - 20:55

731

3

163



Hoofdstuk 12: Parents...

POV Vivian
Mijn hoofd rustte nog steeds in zijn nek. Hij rook ongelofelijk lekker.
De film was allang afgelopen, maar hij bleef bij mij. Dave zapte langs wat kanalen en koos er eentje uit. ‘Ken je dit programma?’ Vroeg hij. Ik schudde mijn hoofd.
‘Het is echt leuk hoor, het is een soort van quiz, maar dan moet het publiek raden, wat de kandidaten zullen gaan zeggen.’ Hij lachte bij zijn uitleg.
Het programma was helemaal niet leuk als hij vertelde. Maar ik zat tegen Dave aan, en dat was meer dan genoeg voor mij.
Ik voelde dat Dave zijn hoofd draaide, maar ik kon niet zien wat hij aan het doen was.
Plots werden zijn lippen op mijn haar geplaatst. ‘Ik vind jou lief.’ Fluisterde hij.
Ik lachte en tilde mezelf een beetje op, zodat ik hem aan kon kijken.
‘Ik jou ook hoor.’ Zei ik en ik grinnikte. ‘Wil je trouwens nog wat drinken?’ Vervolgde ik.
‘Ja, maar ik wil niet dat je weg gaat, dus nee.’ Even duurde het, voordat ik zijn antwoord begreep. ‘En dan zeg je dat ik gek ben.’ Lachte ik.
Onze blikken kruiste elkaar, en ik keek recht in zijn twinkelende ogen.
Langzaam kwam hij naar voren, en zijn adem voelde ik op zijn gezicht.
Dit keer, stonk het helemaal niet zo. Was hij gestopt met roken?
Veel tijd had ik daar niet om over na te denken. Zijn lippen raakte de mijne aan en ik smolt.
Heel voorzichtig legde hij zijn hand op mijn zij en kwam nog dichter bij.

POV Dave
Ik ben zo bang om wat fout te doen. Maar tot nu toe gaat het goed.
Langzaam schoof ik nog wat dichter bij. Ik wou dat ik haar de hele dag kon kussen.
Ruw werden we onderbroken door een klik van de voordeur.
‘Shit.’ Mompelde Vivian. Ze duwde me van me af, en ik keek haar verbaasd aan.
Toen pas had ik de link door, het waren haar ouders!
Snel ging ik met mijn hand door mijn haar. Wat zouden ze van me vinden.
Ik keek om me heen. Zoekend naar een uitgang in deze situatie.
‘We zijn thuis! We hebben de zaak gewonnen.’ Riep een vrouwenstem, waarschijnlijk haar moeder. Zaak? Wat voor zaak?
Vivian keek naar boven, alsof ze aan het bidden was. Ik kon een lachje niet onderdrukken.
Boos keek ze me aan.
‘Mam? Pap? Er is hier iemand.’ Begon ze twijfelend. ‘Oh, wat gezel-‘ Haar vader stopte met praten, toen hij mij zag. Ik schoot omhoog en liep met knikkende knieën naar hem toe.
Hij stak voorzichtig zijn hand uit en hield zijn hoofd schuin. ‘Hallo meneer, ik ben Dave. Een klasgenoot van Vivian.’ Ik probeerde beleefd te knikken.
‘Arend.’ Zei hij enkel.
Ondertussen was Vivian haar moeder ook binnen gekomen.
‘Hallo, ik ben Marleen.’ En ik schudde haar hand en zei nog een keer mijn naam.
Vivian schuifelde voorzichtig naar haar ouders en bleef dicht bij me staan.
Ze had kleine blosjes op haar wangen, wat haar super lief maakte.
Het was jammer dat haar ouders er waren, anders had ik mijn handen door haar haar kunnen laten glijden.
Arend kuchte en vroeg wat voor werk mijn ouders deden.
‘Uhm,’ Ik keek naar mijn schoenen, die opeens heel interessant waren. ‘Mijn vader is rechter.’ En daar besloot ik het maar bij te houden.
Marleen klapte in haar handen en keek me met pret ogen aan. ‘Wat leuk! Wij zijn advocaten!’
Schreeuwde ze zowat. Vivian wierp een dodelijke blik naar haar moeder toe.
Marleen hield op met klappen en trok aan de mouw van Arend. ‘Kom, we laten ze met rust.’ Met een brede glimlach en een knipoog, vertrokken haar ouders naar boven.
Een diepe zucht verliet de mond van Vivian. Ik trok haar naar me toe en drukte mijn lippen weer op de haren.
Weer werden we verstoord, maar dit keer door een piepend geluidje.
Geïrriteerd haalde ik mijn mobiel uit mijn broekzak. ‘Sorry.’ Bromde ik.
‘Het geeft niet.’ Nieuwsgierig keek ze me aan, ze wilde weten wie het was.
‘Yoran.’ Antwoordde ik. Vivian knikte.
‘Ik denk dat ik maar eens ga.’ Zei ik.
Sip keek Vivian omlaag. ‘Blijft dit tussen ons?’ En ze keek me vragend aan. ‘Ik denk dat dat wel handig is.’ Antwoordde ik, met pijn in mijn hart.
Weer knikte ze. ‘Je mag het Floor wel vertellen hoor.’ En ik gaf haar een knipoog.
Vivian glimlachte en ze drukte zich tegen me aan. Een gedempte dankjewel, kwam uit haar mond. Voor de laatste keer zoende ik haar en ik liep naar buiten.
Ze zwaaide en ik deed dat ook.
Wat is ze toch mooi.


Reacties:


Neeriash
Neeriash zei op 16 april 2010 - 20:28:
Leukleukleukleukleuk =D


MissJonas
MissJonas zei op 15 april 2010 - 15:32:
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaach.
lieeeeeeeef.

HEEL SNELVERDER <3
wil je het dan weer even zeggen als er een nieuw hoofdstuk is c:

x


xEmma
xEmma zei op 14 april 2010 - 21:36:
- ik val in herhaling -
OMG e zijn zo cjuuuuuwt*-*
En ik vind haar ouders vervelend x)
Snel door?
Xx