Hoofdcategorieën
Home » Harry Potter » Lucius' terugkeer uit Azkaban. [Afgelopen] » [5] Welcome home
Lucius' terugkeer uit Azkaban. [Afgelopen]
[5] Welcome home
Terwijl ik hem omhelsde werd ik me langzaam van iets bewust. Hij was graat- maar dan ook echt graatmager. Terwijl we elkaar rustig loslieten keek ik hem een tikje geschrokken aan. Zijn grijze ogen keken geruststellend terug. Ook daar was iets aan veranderd. De zelfverzekerdheid en levenslust leken er bijna uit te zijn verdwenen. Hetgeen wat ervoor in de plaats was gekomen was gekweldheid en pijn. Ik kon het niet langer aanzien en wilde zijn ogen weer, zoals vroeger, zien schitteren. Ik sloot mijn ogen en bracht mijn gezicht dichter naar hem toe. Hij deed hetzelfde als ik en eindelijk, na twee maanden, kusten we elkaar weer. Toen ik zijn lippen eenmaal geproefd had besefte ik hoeveel ik zijn aanwezigheid wel niet gemist had. Meer dan dat ik me er bewust van was geweest. Na een paar seconden bedacht ik me ineens dat Draco natuurlijk ook nog achter ons stond. Beschaamd liet ik Lucius los en liet hem zijn zoon begroeten. Tot mijn blijdschap zag ik een kleine glans in Lucius' ogen. Draco liep naar hem toe en ook hij omhelsde hem. "Jongen.." mompelde Lucius zacht. Glimlachend keek ik naar hen. Na Draco's verwelkoming liepen we, als een compleet gezin, richting huis.
Reacties:
*SLik* dit is zo mooi! Happy family! ik had eigenlijk gehoopt dat je heir mee door zou gaan...maar goed, heel goed geschreven!!! echt heel goed!
Mooi verhaal!
En inderdaad Snape heeft het niet zo op emoties. Mooi om te lezen dat er natuurlijk achter die personages gewoon een gezin zit.
Bam... En daar las ik het prachtige einde van een prachtig verhaal.
Wauw, wauw wauw :3
^Dat was mijn reactie toen ik net het laatste woord gelezen had <3
Aaahhwww zo fucking mooi