Hoofdcategorieën
Home » Harry Potter » the life of Ameonora [HP] » [H1] part two ~~ this picture is moving
the life of Ameonora [HP]
[H1] part two ~~ this picture is moving
Toen ik het boek opensloeg, kraakte het. Waarschijnlijk was het een oud boek, constateerde ik. En het was niet alleen te merken aan het gekraak, maar ook aan de hoeveelheid stof op de kaft. Op de eerste bladzijde stond een naam, die jammer genoeg niet helemaal meer te lezen was, omdat er water op gemorst was. Waarschijnlijk stond er iets van: Adeliona van nogwat, en Dak Slink. Ik besloot er verder geen aandacht aan te schenken, en sloeg de bladzijde om en begon met het lezen van de tekst, waarvan de eerste letter een sierlijk gedrukte was, zoals je altijd in sprookjesboeken ziet.
Een beknopte beschrijving van zweinstein, door mathilda belladonna.
Enkele duizenden jaren geleden, werd Zweinstein Hoge School voor Hekserij en Hocus Pocus opgericht, door vier bijzonder goede vrienden, die het nodig vonden om jongeren vanaf elf jaar, op te leiden tot een goede tovenaar, of heks. Zweinstein Hoge School voor Hekserij en Hocus Pocus, is verdeeld in vier afdelingen, genoemd naar de oprichters van de school. Dit zijn Goderic Griffoendor, Zalazar Zwadderich, Helga Huffelpuf en Rowena Ravenklauw. Momenteel is Zweinstein onder leiding van Albus Perkamentus, die bekend stond om de afwijzingen die hij deed voor de functie als minister van Toverkunst.Ik fronste, wat een vreemd verhaal, als je het al zo mocht noemen. Toen ik de bladzijde omsloeg zag ik iets, wat ik absoluut nog nooit eerder had gezien, en wat ik al helemaal niet verwacht had in zo’n oud boek. Het was een filmpje, of een bewegende foto, hoe je het maar wil noemen. Ik draaide het boek een stukje en bekeek de voorkant nog eens. Nee, dit kon écht geen nieuw boek zijn. Ik richtte mijn blik weer op het plaatje. Er stond een oude man op, hij had zijn lange baard in een staartje gebonden, en hij had een lange, paarskleurige jurk - tja, daar leek het op, hoe moest ik het anders beschrijven?- die tot op zijn enkels reek. Hij droeg een bijpassende puntmuts, en had een stukje hout in zijn hand. Een klein rond brilletje steunde op zijn neus, waarachter zijn helderblauwe ogen me vriendelijk toelachten. Rond zijn mond lag een tevreden en een beetje een geruststellende glimlach. Het onderschrift luidde: perkamentus, hoofd van Zweinstein hoge school voor hekserij en hocus pocus.
Reacties:
Er zijn nog geen reacties op dit verhaal.